Zbigniew Michałowski
Biografia
Zbigniew Michałowski urodził się 12 listopada 1912 roku w Błoniu. Był synem felczera Kazimierza i Czesławy z Hepnerów. Po ukończeniu szkoły średniej w Siedlcach w 1931 roku, rok później rozpoczął naukę w Miejskiej Szkole Dramatycznej w Krakowie. Zdał eksternistyczny egzamin aktorski ZASP-u i przeniósł się do Warszawy, gdzie zadebiutował na scenie Teatru Nowości w operetce "Wiktoria i jej huzar". W latach 30. występował w warszawskich teatrach, m.in. Morskie Oko, Ateneum, Instytucie Reduty, Teatrze Aktora i Teatrze Malickiej, a także w Teatrze Miejskim w Częstochowie. Okresowo brał udział w objazdach Reduty.
Podczas II wojny światowej służył jako podporucznik piechoty, uczestniczył w kampanii wrześniowej oraz w powstaniu warszawskim. Dwukrotnie przebywał w obozach jenieckich (1939 i 1944), skąd po ucieczce trafił do polskich formacji na Zachodzie, w tym do 1 Dywizji Pancernej.
Po powrocie do Polski w 1947 roku występował w Teatrze Polskim w Poznaniu, a następnie w teatrach w Szczecinie, Kaliszu, Białymstoku i Częstochowie. Gościnnie grał w Teatrze Ziemi Opolskiej. Był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Częstochowie, przewodniczącym komisji kultury oraz prezesem Towarzystwa Kultury Teatralnej. W 1970 roku otrzymał Odznakę "Zasłużonego Działacza Kultury". W swoim repertuarze miał ponad dwieście pięćdziesiąt ról. Zmarł 24 marca 1973 roku w Częstochowie i został pochowany na cmentarzu św. Rocha.