Łucja Kossakowska
Biografia
Łucja Kossakowska, znana również jako Henryka Łucja Głowacka-Kossakowska, urodziła się 1 stycznia 1928 roku w Błoniu. Była polską scenografką, która odegrała istotną rolę w polskim teatrze powojennym.
W czasie II wojny światowej służyła jako łączniczka w Powstaniu Warszawskim, używając pseudonimu "Iga". Po wojnie ukończyła Wydział Scenografii Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, uzyskując dyplom w 1955 roku pod kierunkiem prof. Władysława Daszewskiego.
W latach 1951-1962 pracowała jako asystentka scenografa w Teatrze Narodowym w Warszawie, a następnie jako scenograf w latach 1962-1971. Od 1970 roku związana była z Warszawską Operą Kameralną. Współpracowała z wieloma teatrami w całej Polsce, m.in. z Teatrem Współczesnym w Warszawie, Teatrem im. Stefana Jaracza w Łodzi, Teatrem Ludowym w Nowej Hucie, Teatrem Ateneum w Warszawie, Teatrem Muzycznym w Gdyni, Teatrem Wielkim w Łodzi, Teatrem Polskim w Warszawie, a także z teatrami we Wrocławiu, Bydgoszczy, Toruniu, Lublinie i Szczecinie.
Jej prace scenograficzne były prezentowane m.in. na Wystawach Współczesnej Scenografii Polskiej w Oslo (1971) i Tokio (1979) oraz na Quadriennale w Pradze w latach 1961 i 1971.
Była członkinią Związku Artystów Scen Polskich i Związku Polskich Artystów Plastyków, a także założycielką Sekcji Scenografów ZASP-u.